อุตสาหกรรม

• GDP ภาคการเกษตร: 1.5 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐ
• การมีส่วนร่วมของปศุสัตว์: 26% ของ GDP ภาคการเกษตร
• มูลค่าภาคปศุสัตว์: 390 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ

• GDP ภาคการเกษตร: 65 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
• การมีส่วนร่วมของปศุสัตว์: 25% ของ GDP ภาคการเกษตร
• มูลค่าภาคปศุสัตว์: 16.25 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ

• GDP ภาคการเกษตร: 50 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
• การมีส่วนร่วมของปศุสัตว์: 23% ของ GDP ภาคการเกษตร
• มูลค่าภาคปศุสัตว์: 11.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ

• GDP ภาคการเกษตร: 45 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
• การมีส่วนร่วมของปศุสัตว์: 22% ของ GDP ภาคการเกษตร
• มูลค่าภาคปศุสัตว์: 9.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ

• GDP ภาคการเกษตร: 120 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
• การมีส่วนร่วมของปศุสัตว์: 25% ของ GDP ภาคการเกษตร
• มูลค่าภาคปศุสัตว์: 30 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ

อุตสาหกรรมปศุสัตว์ของจีนเป็นผู้สนับสนุนสำคัญต่อเศรษฐกิจ โดยผลิตเนื้อสัตว์ ผลิตภัณฑ์นม และผลิตภัณฑ์จากสัตว์อื่นๆ ภายในปี 2029 คาดว่าจะเติบโตอย่างมากเนื่องจากความต้องการภายในประเทศที่เพิ่มขึ้นและการพัฒนาการทำฟาร์มปศุสัตว์

ความท้าทาย:

• ผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม: มลพิษและการเสื่อมสภาพของที่ดิน
• การควบคุมโรค: การระบาดของโรค เช่น ไข้หวัดหมูแอฟริกา
• ความยั่งยืน: การใช้ทรัพยากรสูงและการปล่อยก๊าซ
• ความปลอดภัยทางอาหาร: ความกังวลเกี่ยวกับการใช้ยาปฏิชีวนะและฮอร์โมน

ภาคปศุสัตว์ของเวียดนามกำลังขยายตัว โดยขับเคลื่อนด้วยความต้องการเนื้อหมูและไก่ที่แข็งแกร่ง คาดว่าภาคส่วนนี้จะเติบโตอย่างมั่นคง โดยมุ่งเน้นที่การปรับปรุงให้ทันสมัยและเพิ่มผลิตภาพ

ความท้าทาย:

• การทำฟาร์มขนาดเล็ก: การเข้าถึงเทคโนโลยีขั้นสูงที่จำกัด
• ความยั่งยืนทางสิ่งแวดล้อม: การจัดการของเสียและลดการปล่อยก๊าซ
• การระบาดของโรค: ความเสี่ยงเช่น ไข้หวัดนก

อุตสาหกรรมปศุสัตว์ของไทย โดยเฉพาะไก่และสุกร มีความสำคัญต่อทั้งการบริโภคภายในประเทศและตลาดส่งออก คาดว่าจะมีการเติบโตผ่านเทคนิคการทำฟาร์มที่ดีขึ้นและการส่งออกไก่ที่เพิ่มขึ้น

ความท้าทาย:

• ความผันผวนของตลาดส่งออก: การพึ่งพาตลาดต่างประเทศ
• สวัสดิภาพสัตว์: การปรับปรุงมาตรฐาน
• ต้นทุนอาหารสัตว์: ความผันผวนของราคา

ภาคปศุสัตว์ในฟิลิปปินส์มีความสำคัญต่อความมั่นคงทางอาหารและการจ้างงานในชนบท การเติบโตที่คาดการณ์ไว้ขึ้นอยู่กับวิธีการทำฟาร์มที่ดีขึ้นและความต้องการของผู้บริโภคที่เพิ่มขึ้น

ความท้าทาย:

• ความเปราะบางต่อสภาพอากาศ: ภัยพิบัติทางธรรมชาติที่เกิดขึ้นบ่อยครั้ง
• บริการสัตวแพทย์: ขาดแคลนในพื้นที่ชนบท
• ช่องว่างด้านโครงสร้างพื้นฐาน: การขนส่งและการเก็บรักษาที่ไม่ดี

อุตสาหกรรมปศุสัตว์ของอินโดนีเซียมีความสำคัญในการตอบสนองความต้องการโปรตีนที่เพิ่มขึ้นและสร้างการจ้างงานจากฟาร์ม การเติบโตที่คาดการณ์มาจากการปรับปรุงผลผลิตของฟาร์มและการสนับสนุนนโยบาย

ความท้าทาย:

• การพัฒนาโครงสร้างพื้น
• การจัดการโรค: การควบคุมโรคจากสัตว์สู่คน
• ปัญหาสิ่งแวดล้อม: การใช้ที่ดินและการปล่อยก๊าซ

ความท้าทายทั่วไปที่ประเทศเหล่านี้ต้องเผชิญ

• ความยั่งยืน: รอยเท้าทางสิ่งแวดล้อมสูงและการใช้ทรัพยากร
• การนำเทคโนโลยีมาใช้: ความต้องการวิธีการทำฟาร์มที่ทันสมัย
• ความปลอดภัยทางอาหาร: การรับประกันคุณภาพและมาตรฐานความปลอดภัย
• ความผันผวนของตลาด: ความผันผวนของราคาที่ส่งผลต่อความสามารถในการทำกำไร
• สุขภาพสัตว์: การให้บริการสัตวแพทย์และการควบคุมโรค

ด้วยการจัดการกับความท้าทายเหล่านี้ผ่านการปฏิรูปนโยบาย ความก้าวหน้าทางเทคโนโลยี และการปฏิบัติที่ยั่งยืน ประเทศเหล่านี้จะสามารถสร้างการเติบโตที่มั่นคงในอุตสาหกรรมปศุสัตว์ได้ตั้งแต่ปัจจุบันจนถึงปี 2029